Tayfun Atay’ın kitabındaki ilk yazısının başlığı, erkeklik meselesinin özünü söylüyor aslında! “Maçoluğun dayanılmaz ağırlığı” altında erkek erkeğin kurdu oluyor. Erkeklik rolünün dayatmalarının yol açtığı kasılmalar, erkekleri ebedi ergenlere dönüştürüyor. Atay, bu acıklı olduğu kadar acıtıcı da olabilen hali tasvir ederken, geleneksel erkeklik rollerinin yeni rolleri de göz atmayı ihmal etmiyor: Metroseksüeller, gettoseksüeller, entelseksüeller, ‘dobraseksüeller’…

“Memleketimizden kadın manzaralarına” bakan geniş bir terası da var kitabın.Güzellik imgelerinden “helal kız” hayallerine… Dinsellikle cinselliğin gerilimli ilişkisini (bkz.: Helâl Sex Shop!) mercek altına alan yazılar da var; bir türlü gerçekleşemeyen eşcinsellik açılımına karşılık bir açılım olarak eşcinselliğe bakan pencereler de var. Kadınlık ve erkeklikle ilgili klişeler hakkında, değişen erkeklikler ve kadınlıklar hakkında, cinsiyet kimliklerinin muğlaklıkları ve geçişkenlikleri hakkında, cinselliği yaşamanın toplumsal müşkülleri hakkında, capcanlı bir kitap.
(Tanıtım Bülteninden)

Kemal Varol’un hazırladığı kitap, sadece Haydarpaşa’ya değil, bütün memleketteki garlara bakıyor. Sadece ‘büyük’ garlara gitmekle de kalmıyor, bazı ‘ara garlara’ da uğruyor. Doğudan batıya, kuzeyden güneye, dizi dizi garlar, istasyonlar: Haydarpaşa, Sirkeci, Hadımköy, Alsancak-Buca-Seydiköy, Basmane, Akhisar, Eskişehir, Samsun, Ankara, Ulukışla, Pozantı, Adana, İskenderun, Diyarbakır, Batman, Kurtalan…

Garlara dair bilgiler, hatıralar, gözlemler… Garların peyda ettiği
hayaller…
Garlar, yakın zamana kadar şehirlerin giriş kapılarıydılar. Modernizmin mabetleri arasında onlar da vardı. Şimdi biraz eskidiler, hatta biraz nostaljinin konusu oldular. Elinizdeki kitaptaki yazılar, garlara hem bu hüzünle hem de sevgiyle bakıyorlar. Garlardan vazgeçmeye kimse razı değil!

Sıddık Akbayır, Feridun Andaç, Mehmet Aycı, Orhan Berent, Ahmet Büke, Behçet Çelik, Şeyhmus Diken, Haydar Ergülen, Yonca Kösebay Erkan, Enver Sezgin, Adnan Özer, Mustafa Uçar ve Erdoğan Yener’in katkılarıyla…
(Tanıtım Bülteninden)

Ama dikkat: Bu kılavuz, orijinal eserin yerine okunacak bir yorumlama ya da kolaylaştırılmış bir versiyon değil. Önerimiz kolay bir şey değil: En iyi okuma, hem Kapital’i bölümler halinde okumanız, hem de bölümlere eşlik edecek şekilde bu kılavuzu okumanız olacaktır. Daha fazla ertelemeden…
(Tanıtım Bülteninden)

“Yabancı, kirdir ve daima azdır. Çoksan temizsindir. Yavaşlık kirdir. Hızlı tüket, hızlı âşık ol, hızlı öl. Başarısızlık kimdir. Aptal mısın, temiz misin? Sen biraz ben misin? İşte bütün mesele bu.

Beyaz yakalı Sadık, kırsal kökenli, Zeynep ve komiser Hazım’ın İstanbul’da kesişen hayatları, sıra dışı bir cinayetin, zor bir aşkın ve yıkılan binaların arasında şekilleniyor. Sadık, her gün her şeyin değiştiği, mesleklerin bile hızla tüketildiği bir ortamda yolunu bulmaya, geçmişinden arınmaya çalışırken, öldüğünden emin olduğu bir adamı sağda solda görüp peşinden koşuyor. Tek çocuğuyla şehirde tutunmaya çalışan Zeynep’in tek isteğiyse, daha iyi bir eve, daha iyi bir İstanbul’a, daha iyi bir bedene taşınmak. Komiser Hazım, suçu ve suçluları ararken, iyiyi kötüyü ayırma telaşında. Herkesin ötekine benzemekten korktuğu bir dünyada, üçü de geçmişteki sırlarıyla ve korkularıyla yüzleşmek pahasına yollarına devam ediyorlar.”

“Hatırlayanlar olacaktır; İstanbul’un üzerine bir sis çökmüştü. Kapkalın bir sis. Bendim o. Aniden kaplamadım ortalığı. Yavaş yavaş indim. İnsanlar uzağı görmez oluncaya, hatta bakmaz oluncaya kadar… Uzun süre de kalkmadım. O kadar ki, artık uzağa bakmak, istenen bir şey olmaktan çıktı.”
(Tanıtım Bülteninden)

Hani sadece geceleri dışarda dolaşan, kan emerek bizden beslenenlerle ilgili? Size bir haberim var:

Onlar gerçek!

Manhattan’ın her yeri vampir kaynıyordu. Joe onlardan biri olsa da bu durumdan pek hoşnut değildi. Evet, neredeyse herkesten daha güçlü ve hızlıydı. Ayrıca öldürülmesi zordu. Ama onu içten içe yiyen virüsü beslemek için her gece kan avına çıkması gerekiyordu. Açıkçası, bu da onun eğlence anlayışına pek uymuyordu.

Bu sırada bir zombi, sokaklarda başıboş dolaşıyordu. Kendine et kemiren bir bakteri bulaştıran bu sersem, insanların beynini yemeye çalışıyordu. Şehirde herkes Joe’nun peşindeydi. Joe’nun görevi zombiyi yakalayıp yok etmek ve kaybolan bir kızı bulmaktı. Hem de güneş doğmadan…

Charlie Huston hayatını yazarak kazanan bir romancıdır.

Manhattan’da oyuncu eşi Virginia Louise Smith’le birlikte yaşıyor.
(Tanıtım Bülteninden)

İngiltere’de aldığı eğitimin ardından ülkesi Nijerya’ya dönen ve devlet memuru olarak işe başlayan Obi Okonkwo, karşısında yozlaşmış, rüşvetçi bir yönetim bulur. İdeallerine bağlı olan Obi kendisine teklif edilen tüm rüşvetleri elinin tersiyle iter… ta ki ailesinin onaylamadığı bir kıza âşık olana dek. Yaşadığı aşk onu derin bir duygusal çalkantının yanı sıra mali bir çıkmaza da sürükler ve Obi kurtulamayacağı bir kapana kısılır.

“Chinua Achebe insanı sarsıyor… Sert üslubunu, sıradan insanlara duyduğu gerçekçi ve kararında bir şefkatle hafifletiyor.”
-Anthony Burgess-

“Chinua Achebe fevkalade yetenekli; coşkun ve cömert bir büyüsü var.”
-Nadine Gordimer-
(Tanıtım Bülteninden)

“Yemeğini ye! Ödevini yap! Odanı topla!”

Bir gün okuldan eve dönerken, yerde Anne Baba Dükkânı’nın el ilanını buldu. Belki de eskileri götürüp yeni bir anne baba almasının zamanı gelmişti…
(Tanıtım Bülteninden)

57 numarada garip şeyler dönüyor. Bahçedeki kulübede duran şişkin çuvalın içinden fırlayan o şey, gerçek bir ayak olabilir mi? Televizyonun tepesinde kafatasının ne işi var peki? Ya avluda bir anda beliren o çukurları nasıl açıklamalı? Bayan King gibi düzenli birinin evi nasıl bu hale gelmiş olabilir?

Tuhaf Sokak’ta gazete dağıtıcısı olarak işe başlayan Jonny’nin şaşırtıcı ve kışkırtıcı maceralarıyla eğlenceye doymaya hazır olun!
(Tanıtım Bülteninden)

36 numaradaki insan boyu otların gerisinde ne saklanıyor? Korku tünelini hatırlatan tuhaf hışırtılar nereden geliyor? İnsanın üzerine yapışan tüm o örümcek ağları buraya nasıl gelmiş? Üzerinde tuhaf resimler olan taş kutu neyin nesi? Yoksa bitkilerin altında, gözden ırak, pusuya yatmış korkunç şeyler mi var?

Tuhaf Sokak’ta gazete dağıtıcısı olarak işe başlayan Jonny’nin şaşırtıcı ve kışkırtıcı maceralarıyla eğlenceye doymaya hazır Tuhaf Sokak’ta gazete dağıtıcısı olarak işe başlayan Jonny’nin olun!
(Tanıtım Bülteninden)

“Tek sen değilsin, her giden geminin ardından bakakalan, Madagaskar limanlarından Çin’e yolculuk yapmayı, dünyayı fethetmek üzere ardına bakmadan her giden gemide olmayı özleyen, yelken olmayı, kürek olmayı, dümen, balık, su olmayı arzulayan tek sen değilsin,” demek istiyorum ama düğümleniyor kelimeler boğazımda, konuşamıyorum… Bir şiir okur mu acaba…

Hülya Atakan Kış Çayı’nda İstanbul’dan başlayarak bütün dünyayı, şimdiki zamanın içinden bütün zamanları seyrediyor. Hülya Atakan’ın gözünden İstanbul bütün bir tarihiyle, sayısız öyküleriyle, Yahya Kemal, Tanpınar gibi yazarların eserleriyle, şiir dizeleriyle Osmanlı padişahlarıyla birlikte canlanıyor. Hülya Atakan nereye baksa orada hikâyeler görüyor. Bütün hikâyeleri edebiyat ve tarihle harmanlanıyor. Selimiye Sinan’la, Bağdat Köşkü Sultan Murad’la iç içe geçiyor Hülya Atakan’ın yazılarında. Her mimari eser, her çiçek, meyve, her eşya geçmişten zengin bir insan kalabalığıyla beraber, Atakan’ın bakışında yeniden diriliyor. Kış Çayı, sıradan gezi yazılarından oluşmuyor, bir mekânda içtiğiniz sıcak çay gibi bir his veriyor Hülya Atakan’ın dokunduğu her nesne. Oturduğunuz yerden, Mrs. Dallovvay’le Londra’ya, Marquez’in Kolera Günlerinde Aşk romanıyla Kolombiya’ya, ama hep geçmişe, bu yerlerden geçerek başka bir iç âleme doğru yolculuk yapıyorsunuz bu yazılarda.
(Tanıtım Bülteninden)